Heb je twijfels, angsten of voel je je soms onzeker in je werk als (zelfstandig) psycholoog, orthopedagoog, psychotherapeut, coach…? Heb je het gevoel dat je soms even vastloopt in je werk en zou je het fijn en nuttig vinden om samen te reflecteren over je aanpak en uitdagingen bij bepaalde hulpvragen? Dan kan supervisie je een waardevolle steun bieden.

​

Of je nu startende bent of al jaren in het vak staat: je bent van harte welkom. In een veilige en warme omgeving nemen we de tijd om jouw ervaringen en gevoelens rond het werk samen te onderzoeken. Ik luister, stel vragen en denk met je mee. Gedreven door jarenlange ervaring en een oprechte passie om anderen te helpen groeien wil ik je graag ondersteunen in je professionele ontwikkeling, zodat je met meer vertrouwen, rust, inzicht en plezier kunt begeleiden.

​

Geen zoektocht naar het perfecte antwoord

​

Supervisie is voor mij geen plek waar ik vertel hoe jij het moet doen.

​

Ik geloof ook niet zo in het idee dat er voor elke cliënt, elke situatie of elke therapeutische impasse één juiste aanpak bestaat. Mensen zijn daar simpelweg te complex voor. En wij als hulpverlener trouwens ook.

​

Soms weet je het even niet.

Soms raakt een cliënt iets in jou.

Soms blijf je na een gesprek nadenken: Heb ik hier wel goed gehandeld? Had ik iets anders moeten zeggen? Waarom loop ik hier telkens op vast?

En soms doe je inhoudelijk alles wat je geleerd hebt, maar voelt het toch alsof er iets schuurt.

​

Net daar kan supervisie interessant worden.

Niet om snel een oplossing te vinden, maar om eerst te begrijpen wat er precies gebeurt.

​

We kijken verder dan alleen de casus

​

Uiteraard kunnen concrete cliëntsituaties centraal staan. We kunnen samen kijken naar hypothesen, interventies, therapeutische processen, grenzen, stagnatie of moeilijke dynamieken.

Maar supervisie gaat voor mij verder dan casusbespreking alleen.

​

We kijken ook naar jou als hulpverlener.

Wat gebeurt er met jou in contact met deze cliënt?

Waar voel je druk om te helpen, op te lossen of het goed te doen?

Wanneer word je onzeker?

Waar neem je misschien te veel verantwoordelijkheid?

Welke cliënten raken iets persoonlijks?

Wanneer merk je dat je jezelf inhoudt, harder gaat werken of juist afstand neemt?

​

Want wat er tussen twee mensen gebeurt, is vaak minstens zo belangrijk als de techniek die wordt ingezet.

​

Ook jij mag zoekend zijn

​

Als hulpverlener zitten we vaak in een bijzondere positie.

​

Van ons wordt verwacht dat we rustig blijven, weten wat we doen, moeilijke emoties kunnen verdragen en richting kunnen geven wanneer iemand anders die even kwijt is.

Maar achter die professionele rol zit nog altijd een mens.

Een mens die kan twijfelen.

Die geraakt kan worden.

Die moe kan worden.

Die soms geen idee heeft wat de volgende stap moet zijn.

Ik vind het belangrijk dat daar in supervisie ruimte voor bestaat.

Je hoeft bij mij niet te bewijzen dat je een goede hulpverlener bent. Je hoeft ook niet eerst alles netjes op een rij te hebben voordat je iets kunt bespreken.

Het niet-weten mag mee aan tafel.

​

Mijn manier van supervisie

​

Mijn eigen manier van werken is integratief. Dat betekent dat ik niet vanuit één theoretisch kader naar mensen of situaties kijk.

​

Afhankelijk van wat er nodig is, kunnen onder andere thema's uit psychotherapie, ACT, schematherapie, lichaamsgericht werken, trauma, hechting, zelfcompassie en relationele processen aan bod komen.

Maar theorie blijft voor mij een bril, geen waarheid.

We gebruiken modellen wanneer ze helpen om iets beter te begrijpen. Niet om een cliënt — of jou — in een hokje te krijgen.

​

Soms praten we.

Soms tekenen we iets uit.

Soms bekijken we letterlijk wat je lichaam doet wanneer je over een cliënt vertelt.

Soms onderzoeken we verschillende stemmen of posities in jezelf.

En soms is de belangrijkste stap gewoon even vertragen bij iets waar je normaal snel overheen gaat.

​

Waarmee kun je in supervisie terecht?

​

Je kunt onder andere supervisie volgen rond:

​

• complexe of vastgelopen begeleidingen;

• onzekerheid over je therapeutische aanpak;

• grenzen en verantwoordelijkheid;

• cliënten die veel bij je oproepen;

• therapeutische relatie en interactiepatronen;

• tegenoverdracht;

• moeilijke emoties tijdens of na sessies;

• perfectionisme en prestatiedruk als hulpverlener;

• het gevoel dat je cliënten moet “redden”;

• twijfel rond doorverwijzen of begrenzen;

• zoeken naar je eigen stijl als therapeut;

• integratie van verschillende therapeutische kaders;

• zelfzorg en draagkracht binnen het hulpverlenerschap.

• ​

Ook wanneer je geen concrete casus hebt maar gewoon wilt stilstaan bij je professionele ontwikkeling, kan supervisie zinvol zijn.

​

Jouw eigen manier van werken vinden

​

Voor mij is het doel van supervisie niet dat je meer op mij gaat lijken.

​

Integendeel.

​

Ik wil je helpen ontdekken wat bij jou past.

​

• Welke therapeut wil jij zijn?

• Waar geloof jij in?

• Wat voelt congruent?

• Welke kaders helpen jou en welke beginnen soms te knellen?

• Hoe kun je professioneel stevig staan zonder jezelf voortdurend te moeten bewijzen?

 

Wanneer supervisie goed werkt, krijg je volgens mij niet alleen meer kennis. Je leert ook steeds beter vertrouwen op je waarneming, je ervaring, je grenzen en je eigen therapeutische kompas.

​

Een plek voor reflectie, niet voor beoordeling

​

Supervisie mag kritisch zijn. We hoeven elkaar niet voortdurend gelijk te geven en we mogen moeilijke vragen stellen.

Maar kritisch hoeft niet hard te zijn.

​

Ik probeer een context te creëren waarin je eerlijk kunt spreken over dingen die misschien minder makkelijk uitgesproken worden: een cliënt die je irriteert, het gevoel dat je iemand niet kunt helpen, fouten die je denkt gemaakt te hebben, vermoeidheid, onzekerheid, frustratie of simpelweg het gevoel:

​

Ik weet het even niet meer.

Juist daar begint vaak interessante reflectie.

Niet vanuit oordeel.

Wel vanuit nieuwsgierigheid.

​

En meestal ontstaat vanuit die nieuwsgierigheid vanzelf weer wat beweging.

​

In jouw supervisie breng ik niet alleen mijn kennis als psycholoog, psychotherapeut en supervisor in. Ik breng ook bijna 20 jaar ervaring in ondernemen en management mee. Hiermee kan ik je ook aan binnen de praktische kant van ondernemen begeleiden. Vanuit ervaring én kennis.